Ervaring van een vrijwilliger | Educatie

Ervaring van een vrijwilliger

Vorig jaar in de zomer vond ik in de bibliotheek in Dokkum een flyer: “Taalmaatjes gezocht”. Ik bekeek de folder eens goed en vroeg nog wat extra informatie aan de medewerker van de bieb. Ik heb me meteen opgegeven voor een informatiebijeenkomst in de bieb van Kollum.

Daarna ging het snel. Vier ochtenden training over Nederlandse les geven aan laaggeletterden en… op 12 oktober 2016 ging ik van start! Er was een mevrouw die heel erg graag wilde leren lezen en schrijven. We vonden het allebei spannend. Gelukkig was er de taalcoördinator, Baukje, die ons al had gesproken. En dus gingen wij aan de slag, op een woensdagmorgen in de bibliotheek van Dokkum.

We ontdekten dat ze kon lezen en schrijven, maar niet genoeg om er plezier in te hebben en er echt wat mee te kunnen. Een mooie uitdaging voor ons beiden. Voor haar was het de vraag of het zou het lukken. En voor mij: hoe pak ik het aan?

Boodschappenbriefjes
Al gauw pakten we de Dockumer Courant erbij en zaten we, vooral zij, te oefenen met het schrijven van een kaartje. Hoe moest het adres eigenlijk op de brief, waar hoort wat zodat de postbode er wijs uit kan? Daarna waren boodschappenbriefjes, waar we veel plezier mee hadden, aan de beurt en zo verder.

Met het gratis lidmaatschap van de bibliotheek leent mevrouw boeken met verhalen op haar niveau. Als ze er weer een boek uit heeft, meestal iedere week, bespreken we het. Vooral of ze ook lastige woorden is tegengekomen.

Wegpoetsen
De computer in de bieb hebben we ook al gebruikt. Om wat op te zoeken en te voelen hoe het gaat met die toetsen; hoelang druk je eigenlijk op een toets en hoe 'poets 'je weer wat weg? Dat soort vragen.

Begin februari vertelde ze mij dat ze in de Dockumer Courant bij de mededelingen van de gemeente iets had gelezen over een regeling wat voor haar erg interessant leek. Toen heeft ze zelf (dat durfde ze eerder niet!) met de gemeente gebeld en gevraagd of zij ook in aanmerking kwam voor de regeling waarover ze gelezen had. En dat was het geval!!

Supertrots was ze dat dat haar zo goed was gelukt en ik niet minder. Voor ons allebei een mooi resultaat en een stimulans om door te gaan met Taal voor het Leven!